Hayat; bir nefs uğruna, hep eğlenmek,dalga geçmek,yalanların arkasına sığınıp güzel olan şeyleri de kıymetini bilemeyip kullanıp,öldürmek değil ki! Her şeyi, herkezi aynı kefeye koyup,mutlu olma şansından vazgeçmemeliyiz.
Nereye kadar...Neden korkuyoruz? Sevmekten mi? Sevilmekten mi? Nereye kadar gerçeklerden kaçabiliriz ki... Zaman dediğimiz nereye kadar?  Kaybedene kadar mı? Eğer niyetin kendini tatmin etmek, kullanmak değilse... Haydi,sen kazan!
Eğer gerçekten seviyorsan,zaman kaybetme. Zaman derken elimizdekileri kaybediyoruz... Sevdiğini söyle! Ve kazan! Mutlu olmayı...zamanı sen kazan! Bir'seni seviyorum, 'demek hiçbir şey kaybettirmez, ama çok şey kazandırabilir. Bazen bir ömrü bile! Haydi şimdi, en azından bir telefon edip sesini duy... Kaybedebileceklerini düşün. Ya da kazanabileceklerini... Niye'keşke'ler yerine, 'iyi ki'leri söylemeyelim?...
                                                                             HAYDİ, NE DURUYORSUN HÂLÂ?